Tez Arşivi

Hakkımızda

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü

1980'den sonra Türkiye'de sosyalist partilerin siyaset anlayışı

Way of making politics at socialist parties in Turkey after 1980

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 187063 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

ÖZET1980'den sonra Türkiye'de sosyalist partilerin siyaset anlayışını biçimlendiren üçtemel gelişmeden söz edilebilir Bunlardan ilki, bu tarihle birlikte neoliberalizminekonomik, siyasal ve kültürel olarak yeni bir yaşam tarzını öne çıkaracak biçimde?iktidara? gelmesidir 1990'larda neoliberalizmin iktidarı daha da yaygınlaşmış;temelde teknik alanlardaki gelişmelere bağlı olarak ortaya çıkan ve küreselleşmeadı verilen yeni evre ile etkilerini tüm dünya üzerinde göstermeye başlamıştır Bununla bağlı olan ikinci temel gelişme, Sovyetler Birliği ve Doğu BloğuÜlkeleri'nde yaşanan çözülme ve liberal dönüşümdür Bu iki gelişme, genel olarak sosyalist dünya görüşü ve bunu yaşama geçirmeyeyönelik mücadele veren tüm örgütler üzerinde belli etkilerde bulunurken,Türkiye'deki parti ve örgütler bir başka sarsıcı gelişmeye daha maruz kalmışlardır Bu da 12 Eylül darbesi ve bunu izleyen askeri yönetim döneminin otoriter yönetimanlayışıdır Sonuç olarak, askeri yönetimin doğrudan etkilerinin ortadan kalkmayabaşladığı 1980 ortalarında toparlanmaya başlayan Türkiye'deki sosyalist örgütler,neoliberalizmin ortoriterlikle eklemlendiği ?yeni? bir toplumsal ve siyasal yaşamda,üstelik Sovyetler Birliği'nin dağılmasının yarattığı olumsuzluklarla da baş ederekvarolmaya çalışmak zorunda kalmışlardır Bu yeni düzenin sosyalist mücadele vesiyasal alanın kendisi açısından en önemli etkisi ?siyasetin siyasetsizleştirilmesi?339olgusudur Siyasetin kurucu özelliği ortadan kaldırılmaya, teknik bir mesele halinegetirilmeye çalışılmıştır Bu çaba, iktisadın ve bunun bir parçası olarak kendiçıkarını kollayan bireyin ön plana çıkarılması; sınıfsal kimliklerin yerine cemaatçikimliklerin yerleştirilmesi ve nihai olarak siyasal alanın parçalı bir yapıyakavuşturulması ile gerçekleşmiştir Dolayısıyla siyasal alan giderek daha çatışmacıve kaotik, ama bir o kadar da otoriter bir hale gelmiş; siyaset yapma işinin ise biryandan içi boşalmış, diğer yandan giderek daha hegemonik bir özellik kazanmıştır Bu çalışmada, böyle bir siyasal ortamda varolabilmek ve gerekli dönüşümügerçekleştirebilmek için sosyalist partilerin ne tür bir siyaset anlayışına sahipoldukları ve hegemonik bir siyaseti oluşturma potansiyelleri ortaya çıkarılmayaçalışılmıştır TKP, EMEP ve ÖDP'nin resmi belgeleri ve süreli yayınları ile kısıtlısayıda parti yöneticisi ile yapılan görüşmelerde ortaya çıkan sonuç, her bir partininbenzerlikten çok farklılık taşıdığı ve buna bağlı olarak farklı biçimlerdekurgulanmış birer siyasal mücadele verdikleridir Buna göre kendisini ?komünist?olarak tanımlayan TKP, programında görünür olan ideolojik bir bütünlüğe önemvermekte ve kitleselleşmesini bu ideolojinin dayandığı temel kavramlarıaraçsallaştırarak gerçekleştirmektedir Bu anlamda TKP, toplumsal öznelerineyönelik politikalar oluşturmak yerine kendisini ?öncü? olarak kurgulamakta veözneleri kendi ideolojik pozisyonuna çekerek siyasallaştırmaktadır Partininideolojik alanı temel mücadele alanı olarak gördüğünü kanıtlayan bu tür bir siyasetanlayışı, aynı zamanda partinin hegemonik potansiyelinin varlığına işaretetmektedir İşçi sınıfı için işçilerle birlikte mücadeleyi bir ideolojik hat olarak belirlemiş olanEMEP, bu anlamda işçi sınıfını siyasallaştırma mücadelesi veren tek partidir Bununla birlikte bu siyasallaştırma mücadelesi ne örgütsel ne söylemsel olarakhegemonik bir unsur içermediği gibi, parti böyle bir mücadeleyi yürütecek ve işçisınıfını dönüştürecek araçlardan da yoksundur Bu üç parti içinde hegemonik birsiyaset anlayışına sahip olmayan tek parti de EMEP'tir 340ÖDP'nin siyaset anlayışını belirleyen, geleneksel soldan farklılaşan ve varolandüzeni, ona eklemlenerek eleştiren yeni sola dayanan alternatif bir siyaset yaratmaçabasıdır Mücadelenin yeniliği, belli bir sınıfa ya da toplumsal kesime tâbiolmaksızın, toplumun her kesiminde kendiliğinden gelişen muhalefet hareketlerinin,demokrasi ve özgürlük hedefine yönelik olarak geliştirilmesi ve birlikte hareketininsağlanmasında yatmaktadır Buna bağlı olarak ÖDP, TKP'den farklı bir hegemonikkurguya sahiptir ...

Özetin tamamını okumak için tez.yok.gov.tr adresine gidin.

Summary:

ASTRACTThe ?Novo Ordus Seclarum,? came with neo-liberal politics, which not onlyinfluenced the economic arena, but also the political, ideological and culturalarenas, which in turn influenced the logic of the whole system While thedevastation of the USSR and the Eastern Bloc has legitimized the discourse on how?capitalism has no alternatives,? in order to eliminate the obstacles before capital,and not necessarily those before freedom or a global sharing of the riches, eachnation had its role in this ?new world? determined In short, both legal andeconomical arrangements worked with cultural and ideological ones to establish thenew responsibilities that societies had to bear Turkey entered this era of transition with a military coup The military government,like it eliminated the circumstances for the social rise of the left, eliminated thosefor any future oppositional movement as well Thus, an authoritarian airaccompanied the establishment of neo-liberal politics in Turkey Nevertheless, thesocial and political problems experienced in Turkey were not much different fromthose experienced throughout the world during this period: The insouciance thataccompanied the fall in state power, increase in individualism and the replacementof political networks with social support networks At the basis of these changes342lies just one goal which could summarize with the concept of ?depolitization ofpolitics? The illegal leftist organizations of the 1970s that sought to become legal parties inthe 1990s, while challenging the effects of neo-liberalism and debating the reasonsfor their devastation in relation to the devastation of the Eastern Bloc, went throughdifferent phases of unification and created new parties that aimed to create a socialopposition for globalization Three of these parties are TKP, The Communist Partyof Turkey, EMEP, The Party of Labor and ÖDP, Freedom and Solidarity Party Despite the aforementioned similarities, these parties differ due to theirunderstanding of socialism, analysis of the existing structure and the solutions andorganizational models they have developed in relation to this analysis Thesedifferences also cause the difference between the parties? possibility of buildinghegemonic politics In this study it will be analyzed the possibilities of a socialistcounter-hegemony in Turkey by examining the way of making politics of theseparties On the one hand, TKP differ from the others by its ideological completeness thatappears in its texts and so And its way of making politics depends on theinstrumentalization of certain concepts, which rise from its ideology TKP, in asense, tries to make its social subjects political by hauling them to its ideologicalposition, instead of forming its politics for them Understanding the political sphereas the main sphere to struggle also shows the presents of hegemonic potential of theParty On the other hand, although EMEP is the only party that struggles for politization ofworking class, its politics neither include any elements of hegemony nor havesufficient instruments to transform the class Standing at a different level ÖDP is built upon the aim of establishing an alternativesocialist view ...

For full summary, please go to tez.yok.gov.tr.