Tez Arşivi

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Anabilim Dalı

Abdominal aort anevrizması nedeniyle opere olan hastalarda, endovasküler stent implantasyonunun ve konvensiyonel cerrahinin sonuçlarının karşılaştırılması

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 408193 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Amaç: Bu çalışmada, abdominal aort anevrizmalı hastalarda, açık cerrahi yaklaşımın ve endovasküler stent greft uygulamasının erken dönem (ilk 30 gün) sonuçlarının, eşlik eden ek hastalıkların ve risk faktörlerinin retrospektif olarak değerlendirilip karşılaştırılması amaçlanmıştır. Böylelikle, hangi yaklaşımın daha üstün olduğunun, ayrıca incelenen olgulara hangi ek hastalıkların ve risk faktörlerinin sıklıkla eşlik ettiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Anabilim Dalı'nda Ocak 2002-Aralık 2014 tarihleri arasında, çapı 5 cm'den büyük non-rüptüre abdominal aort anevrizması nedeniyle elektif olarak opere edilen rastgele seçilmiş 50 adet hasta çalışmaya dâhil edildi. Olgular endovasküler stent greft implantasyonu yapılan (n=31) ve açık cerrahi uygulanan (n=19) hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların; demografik bilgileri (yaş, cinsiyet, ek hastalık), semptomları (karın ağrısı), risk faktörleri (sigara), anevrizma çapları, hastanede ve yoğun bakımda kalış süreleri, yapılan kan transfüzyonu miktarı, erken dönemde gelişen komplikasyonlar ve mortalite oranları ile ilgili verileri retrospektif olarak incelendi. Bulgular: EVAR grubunda, açık cerrahi grubuna göre; hastanede ve yoğun bakımda yatış süreleri, kullanılan kan transfüzyonu miktarı daha düşük saptanmıştır ve bu veriler istatistiksel olarak anlamlıdır. (p<0,05). Hastaların cinsiyeti büyük oranda (%94) erkek olarak saptanmıştır. Sonuç: Araştırmamızda, erken dönemde, EVAR' ın, açık cerrahiye göre daha üstün olduğunu gösteren anlamlı sonuçlar saptanmıştır. Geniş katılımlı randomize çalışmaları da dikkate alacak olur isek, EVAR erken dönemde, açık cerrahiye göre, bizim çalışmamızı destekler nitelikte daha iyi sonuçlar vermiştir ve buna ek olarak mortalite oranlarında da üstün bulunmuştur. Fakat EVAR'ın bu avantajları uzun dönemde sürdürülememiştir. Ayrıca yine bu çalışmalar ışığında şunu söyleyebiliriz ki; tedavi stratejisi belirlenirken ek hastalıklar ve risk faktörleri göz ardı edilmemeli ve uzun dönem takibe uygun olmayan hastalar için açık cerrahi uygulanması düşünülmelidir.

Summary:

Objective: In this reseach; early (first 30 days) outcomes, related dieases and risk factors of the patients with AAA, who underwent endovascular or open repair, were evaluated and compared. We aimed to report which technique is superior and which diseases and risk factors are mostly associated with patients. Materials and Methods: From January 2002 through December 2014, we randomly assigned 50 patients with unruptured abdominal aortic aneurysms ( >5cm in diameter) who were electively treated either endovascular repair (31) or open repair (19) in İstanbul University, İstanbul Medical Faculty, Department of Cardiovascular Surgery. Baseline characteristics of the patients ( age, sex, diseases, symptoms, tobacco use, maximum diameter of aneurysm) and outcome events (mortality rates, complications, amount of blood transfusion, duration of intensive care unit stay and hospitalization) were analysed. Results: The endovascular repair group had significant lower ratios with respect to amount of blood transfusion, length of stay in intensive care unit and hospital. (p<0,05) The sex of the patients were mostly (%94) male. Conclusion: We determined that; endovascular repair has statisticaly significant benefits over open repair, regarding to results of this trial. According to large, randomized trials, in short term; similar results were obtained that supports our research, in addition endovascular repair was associated with a significantly lower operative mortality rate. However, mentioned benefits of endovascular repair could not be maintained in long term. Further, on the basis of these trials, we can say that; risk factors and baseline characteristics of the patients sholuld not be ignored during the choice between open repair and endovascular repair, and open repair should be preffered to endovascular repair for the patients who are not appropiate for long term follow-up.