Tez Arşivi

Hakkımızda

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Anabilim Dalı

Allerjik astımda T hücrelerde kemokin ekspresyonu ve sitokinler

Chemokine expression and cytokines on T cells in allergic asthma

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 431774 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Allerjik ve allerjik olmayan astım gelişiminde T hücre alt grupları önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada GINA 2014 Rehberine göre en az 1 yıl önce astım tanısı konulmuş, orta-yüksek doz inhale steroid ve uzun etkili beta agonist tedavisine yanıtsız, FEV1 değeri < %80 olan ve sigara içmeyen veya 10 yıl altında içip en az 6 ay önce bırakmış olan allerjik (n:4, yaş ort. 47,2±8,6) ve nonallerjik (n:5, yaş ort. 47,25±10,3) bireylerde periferik kan mononükleer hücrelerin (PKMH) hücre yüzey belirteçleri (CD4, CD8, CCR3, CCR4, CXCR3) ve hücre içi sitokin (IFN-g, IL-4 ve IL-10) düzeyleri PMA/iyonomisin uyarımlı ve uyarımsız olarak akan hücre ölçer ile değerlendirilmiştir. Uyarım sonrasında, allerjik astımlı hastalarda yardımcı T (Th) hücre CXCR3+IFN-g, CXCR3+IL-4, CCR3+ IFN-g, CCR3+IL-4, CCR3+IL-10, CCR4+IL-10; allerjik olmayan astımlılarda ise CXCR3+IFN-g, CXCR3+IL-4, CXCR3+IL-10, CCR3+IFN-g, CCR3+IL-4 ve CCR3+IL-10 ekspresyonu artmıştır. Sitotoksik T hücreler uyarıldığında ise; CCR3+IFN-g, CCR3+IL-4, CCR3+IL-10, CCR4+ IL-4, CCR4+IL-10 ekspresyonunda artış saptanmıştır. Allerjik olmayan astımda ise hem CD8+CXCR3+IFN-g hem de CD8+CXCR3+IL-10 seviyelerinde artış gözlenmiştir. Çalışmamızda, sitokin içerikleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamasına karşılık düzeylerde artma eğilimi gözlenmiştir. Hasta grupları karşılaştırıldığında, allerjik astımda CCR3+ ve CCR4+ yardımcı T hücrelerinin uyarım sonrasında CD4+CXCR3+ hücrelere kıyasla daha fazla IL-10 içerdikleri; allerjik astımda uyarımsız CD4+CCR4+ hücrelerin IFN-g seviyelerinin; allerjik olmayan astımlılarda ise IL-10 içeriğinin yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmamız astım patogenezinde T hücrelerinin önemli rolünü göstermekle beraber, hastalık gelişiminin sadece Tip 1 ve 2 paradigması kullanılarak açıklanamayacağını ortaya koymaktadır.

Summary:

T cell subgroups are known to play important roles in pathogenesis of allergic and non-allergic asthma. The study group consisted of allergic (n:4, mean age 47,2±8,6) and nonallergic (n:5, mean age 47,25±10,3) patients with asthma diagnosed according to GINA criteria (disease duration ≥1 year, FEV1<80%, resistant to moderate-high dose inhaled steroids/long acting beta agonists; nonsmokers or quitted smoking at least 6 months ago after ≤10 years smoking). In this study the expression of surface markers including CD4, CD8, CCR3, CCR4, CXCR3 and intracytoplasmic cytokines (IFN-g, IL-4 and IL-10) of PBMCs in stimulated (PMA/ionomicin) and unstimulated conditions in both groups were investigated by flow cytometry. Stimulated Th cells increased their CXCR3+IFN-g, CXCR3+IL-4, CCR3+IFN-g, CCR3+IL-4, CCR3+IL-10, CCR4+IL-10 expressions in allergic asthma; but CXCR3+IFN-g, CXCR3+IL-4, CXCR3+IL-10, CCR3+IFN-g, CCR3+IL-4 and CCR3+IL-10 in non-allergic asthma. Tc cells in allergic asthma expressed higher CCR3+IFN-g, CCR3+IL-4, CCR3+IL-10, CCR4+ IL-4, CCR4+IL-10 after stimulation. CD8+CXCR3+IFN-g and CD8+CXCR3+IL-10 increased in non-allergic asthma under the same stimulation. In our study T cells tended to elevate their intracellular cytokine levels in all groups under both conditions. Comparing allergic and non-allergic asthma patients, CCR3+ and CCR4+ Type 2 Th cells produced higher amounts of IL-10 compared to Type 1 CD4+CXCR3+ cells in allergic asthma. CD4+CCR4+ cells expressed higher IFN-g and IL-10 without stimulation in allergic and non-allergic asthma respectively. In summary, our results indicate the role of T cells in pathogenesis of allergic/non-allergic asthma, but also the complexity of disease which can not be explained by using only Th1/Th2 paradigma.