Tez Arşivi

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


Orta Doğu Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Elektrik ve Elektronik Mühendisliği Bölümü

An effectiveness evaluation method for airburst projectiles

Havada paralanan mühimmatlar için bir etkinlik değerlendirme metodu

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 286121 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Airburst projectiles increase the effectiveness of air defense, by forming clouds of small pellets. In this work, in order to evaluate the effectiveness of airburst projectiles, Single Shot Kill Probability (SSKP) is computed at different burst distances by using three lethality functions defined from different measures of effectiveness. These different measures are target coverage, number of sub-projectile hits on the target and kinetic energy of sub-projectiles after burst. Computations are carried out for two different sub-projectile distribution patterns, namely circular and ring patterns. In this work, for the determination of miss distance, a Monte Carlo simulation is implemented, which uses Modified Point Mass Model (MPMM) trajectory equations. According to the results obtained two different distribution patterns are compared in terms of effectiveness and optimum burst distance of each distribution pattern is determined at different ranges.

Summary:

Havada paralanan mühimmatlar, küçük parçacık bulutları oluşturarak hava savunma etkinliğini arttırırlar. Bu çalışmada, havada paralanan mühimmatların etkinliğini değerlendirmek için, farklı etkinlik parametrelerinden tanımlanan üç hasar fonksiyonu kullanılarak, farklı paralanma mesafelerinde tek atım yok etme olasılığı hesaplanmıştır. Bu etkinlik parametreleri hedef kaplaması, hedefe vuran parçacık sayısı ve parçacıkların paralanma sonrası kinetik enerjileridir. Hesaplamalar daire ve halka şekilleri olarak adlandırılan iki farklı parçacık dağılım şekline göre gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada, kaçırma mesafesini belirlemek üzere Modified Point Mass Model (MPMM) yörünge denklemlerini kullanan bir Monte Carlo benzetimi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre iki farklı dağılım şekli etkinlik açısından karşılaştırılmış ve her bir dağılım şekli için farklı menzillerde en iyi paralanma mesafesi belirlenmiştir.