Tez Arşivi

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Anabilim Dalı / İngiliz Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı

Female subjectivity in Angela Carter's Nights at the Circus, Margaret Atwood's The Blind assassin and A.S. Byatt's 'Morpho Eugenia'

Angela Carter'ın Nights at the Circus, Margaret Atwood'un The Blind Assassin and A.S. Byatt'ın 'Morpho Eugenia' adlı eserlerinde kadın özne

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 262502 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Bu çalışmada, NC, BA, ve ME adlı eserlerde kadın özne ile dil arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu eserlerdeki metinlerarası teknik ve janra ihlallerinin kadın yazarın kendisine özne pozisyonu tanımayan edebiyat geleneği içindeki sorunlu yerini anlatma aracı olduğu anlaşılmaktadır. Carter, Atwood ve Byatt'ın bu eserlerinde baş karakter olarak kadın yazarları seçmeleri bu yazarların kadın olarak yazma konusunda kaygılarıyla birlikte, ataerkil düzen ve dil eleştirilerini yansıtmaktadır. Bu tartışma, Luce Irigaray'ın ataerkil dil eleştirisi merkezinde ilerlemektedir. Irigaray'ın, psikanaliz ve yapıçözüm teorisi eleştirisi üzerine kurduğu kadının dilde, teoride ve toplumda nesneleştirmesi tartışması ve eril dilin ancak kadının özne konumuna geçmesiyle değiştirelebileceği önerisinin bu eserlerde nasıl yankı bulduğu araştırılmıştır. Bu eserlerdeki kadının temsili ve eserlerdeki kadın yazar karakterlerin dille ilgili kaygıları, yazma amaçları ve kullandıkları dil, Carter, Atwood ve Byatt'ın farklı yaklaşımlarını göstermektedir. Carter kadın karakterini kimliğini arayan ve varolan ataerkil kurumlardan ve tanımlardan çıkmaya çalışan bir kuş-.kadın olarak kurar. Atwood, anne-kız ilişkilerinin kadın kimliği üzerindeki etkileri ve baba-oğul modeli üzerine kurulu ataerkil toplum eleştirisi ile Irigaray'a en yakın duruşu sergilemektedir. Byatt ise, Derrida gibi, erkek öznenin iktidarını yapıçözüme uğratırken, kadına ve kadın yazara kendi bilgisinin ve arzusunun öznesi olarak bir konum sunmaz. Byatt'ın eserinde görülen bu sorun, yapıçözümün aslında kadın öznenin erkek öznenin arzusunun ve bilgisinin nesnesi ve öteki konumunu değiştirmediğini göstermekte ve Irigaray'ın kadının özne konumuna girmedikçe, farklı bir dil ve toplum yaratılamayacağı önerisini haklı çıkarmaktadır.ABSTRACTFemale Subjectivity in Angela Carter's Nights at the Circus, Margaret Atwood's The Blind Assassin and A. S. Byatt's ?Morpho Eugenia?In this study, I investigate how Angela Carter's NC, Margaret Atwood's BA and A.S. Byatt's ME approach the quesion of female subjective identity and how they relate this question to language. The main assumption is that the intertexuality and genre transgressions in these writings reflect these writers' awareness of the woman writer's problematic position in the literary tradition that does not allow woman a subject position. The fact that woman writers figure as protoganists in these writings evinces Carter, Atwood and Byatt's anxiety of writing as a woman, and through these writer protoganists, they pose their criticism of patriarchal order and language. In this discussion, Luce Irigaray's criticism of language as the producer and ally of the patriarchal order is used as the reference point. Irigaray is an important critic in this discussion who analyzes how language creates the category of woman and man taking woman as the object of male desire and placing her to the position of lack. The close reading of these works show that Atwood and Carter are more in accord with Irigaray's insistence on a language that can produce a female subjectivity by acknowledging, representing and symbolizing the desire of/for the mother. Byatt, on the other hand, suffices with deconstructing the male subject without devising a subjective identity for woman.

Summary:

In this study, I investigate how Angela Carter's NC, Margaret Atwood's BA and A.S. Byatt's ME approach the quesion of female subjective identity and how they relate this question to language. The main assumption is that the intertexuality and genre transgressions in these writings reflect these writers' awareness of the woman writer's problematic position in the literary tradition that does not allow woman a subject position. The fact that woman writers figure as protoganists in these writings evinces Carter, Atwood and Byatt's anxiety of writing as a woman, and through these writer protoganists, they pose their criticism of patriarchal order and language. In this discussion, Luce Irigaray's criticism of language as the producer and ally of the patriarchal order is used as the reference point. Irigaray is an important critic in this discussion who analyzes how language creates the category of woman and man taking woman as the object of male desire and placing her to the position of lack. The close reading of these works show that Atwood and Carter are more in accord with Irigaray's insistence on a language that can produce a female subjectivity by acknowledging, representing and symbolizing the desire of/for the mother. Byatt, on the other hand, suffices with deconstructing the male subject without devising a subjective identity for woman.