Tez Arşivi

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


Bahçeşehir Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Anabilim Dalı

Flexible learning spaces: Insights from use patterns in public primary schools

Esnek öğrenme mekanları: Devlet ilkokul yapılarında mekan kullanım örüntülerinden içgörüler

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 629676 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

The educational landscape has been changing with the shifting paradigms in pedagogical approaches and advancements in the technology. School buildings constitute the primary architectural products of the educational systems. The spatial needs to provide efficient communication, cooperation, interaction, adaptation to the evolving student-centered pedagogical approaches made it a challenge for school design to be ready for change and transformation to meet the contemporary requirements. Besides, school buildings have also been expected to meet the demands brought by the surrounding social environment and physical or psychological needs of the users, functional obsolescence, demographic and economic factors, and the concerns for sustainability. A prominent architectural response stimulated by the innovative ideas on how the physical environment can accommodate these changes and support learning has been flexibility, as a significant parameter in the learning space design. The literature and prior experiences in practice also indicate that flexibility has different interpretations and implementations in the context of learning space design, which can contribute to the solutions of contemporary concerns of school design. However, to achieve successful outcomes from learning processes, the spatial design is required to go hand-in-hand with the pedagogical methods and educational activities. Thus, discussing a flexible design approach for the institutions that belong to a particular educational system emerges the need for the comprehension of that system's educational culture, pedagogical methods, and user requirements for the development of coherent strategies. In the broadest sense, this thesis discusses flexibility and the relevant concepts in the context of state primary school architecture in Turkey. The study aims to derive strategies for flexibility to be utilized in design processes by bringing insights from educators' opinions on the fundamental spatial requirements at schools and examining the relations between educational practices and design of the physical space. A two-tiered field study process following an exploratory research approach has been conducted to explore the use patterns and identify the prioritized problems within the existing school building stock produced through prototype-based methods. Within the scope of the field study, fifteen state-governed primary schools located in Bayrampaşa, Istanbul has been visited. The first phase of the study included a survey among the teachers, which aimed to reveal the relationships between educational activities and learning settings. According to the analysis of the data, learning spaces' ability to accommodate the changing needs of different educational activities, need for a variety of subject-specific areas as well as enhancement of both interior spaces and school ground for children's physical activity and play needs emerged as some of the most prominent issues regarding school design from teachers' viewpoints. The second phase involved the determination of functional alterations at schools through on-site observations as well as revision of technical documents for the evaluation of the current situation from a design point of view. The interpretation of the findings from the second part showed that the alterations at schools have often been conducted in a contradictory manner to the need for spatial variety emphasized by teachers to support the educational activities. The functional changes are founded to be developed around the concerns for increasing the number of standard classrooms to accommodate large numbers of students. The outdoor spaces are also observed to be underutilized in terms of their contribution to learning processes and the amount of accessible area. A primary shared concern revealed through both parts of the study has been the need for searching for alternative spatial solutions to respond to crowdedness at schools. The theoretical work around the subject and the interpretation of the findings of the field study were then used together to inform the setting out of ideas on how flexible design features may be approached in primary schools in Turkey. As an outcome of the thesis, a set of complying practical design strategies has been suggested to employ flexibility in interior spatial organization and outdoor space use at primary schools.

Summary:

Eğitim alanı, pedagojik yaklaşımlarda farklılaşan paradigmalar ve teknolojideki ilerlemeler ile birlikte değişmektedir. Okul yapıları, eğitim sistemlerinin temel mimari ürünleridir. Etkin iletişim, işbirliği, etkileşim, gelişen öğrenci merkezli pedagojik yaklaşımlara uyum sağlama nedenleriyle ortaya çıkan mekânsal ihtiyaçlar; okul tasarımlarının çağdaş gereksinimleri karşılamak için değişime ve dönüşüme hazır olmasını gerektirir. Ayrıca, okul yapılarının sosyal çevrelerinin getirdiği talepleri, kullanıcıların fiziksel veya psikolojik ihtiyaçlarını, işlevsel eskimeyi, demografik ve ekonomik faktörleri ve sürdürülebilirlikle ilgili endişeleri karşılaması da beklenmektedir. Öğrenme mekanlarında tercih edilen bir özellik olarak esneklik; yapılı çevrenin değişimleri nasıl karşılayacağı ve öğrenmeyi destekleyeceği yönünde yenilikçi fikirlerin ortaya koyduğu mimari açıdan belirgin bir yanıt olmuştur.Konuya ilişkin literatür ve pratikteki uygulamalar, esnekliğin öğrenme mekanı tasarımı bağlamında farklı yorumlamaları ve uygulamaları olduğunu göstermektedir. Bununla beraber, öğrenme süreçlerinden başarılı sonuçlar elde edilmesi için, mekânsal tasarımın pedagojik yöntemlerle ve eğitim etkinlikleriyle örtüşmesi gerekir. Bu nedenle, belirli bir eğitim sistemine ait kurumlar açısından esnek bir tasarım yaklaşımının tartışılması ve tutarlı stratejilerin geliştirilmesi için o sistemin eğitim kültürünün, pedagojik yöntemlerinin ve kullanıcı gereksinimlerinin anlaşılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Tez çalışması geniş anlamıyla, Türkiye'de okul mimarisi bağlamında esnekliği ve ilgili kavramları ele almaktadır. Çalışmada, eğitimcilerin okullardaki temel mekânsal gereksinimler hakkındaki görüşlerinin alınması ve eğitim uygulamaları ile fiziksel mekanın tasarımı arasındaki ilişkilerin incelenmesi ile tasarım süreçlerinde yararlanılabilecek esneklik stratejilerinin oluşturulması amaçlanmıştır. Kullanım biçimlerini anlamak ve tip proje yaklaşımıyla üretilen mevcut okul binası stokundaki öncelikli sorunları belirlemek için keşifçi bir araştırma yaklaşımını izleyen iki aşamalı bir saha çalışması yürütülmüştür. Saha çalışması kapsamında İstanbul ili Bayrampaşa'da bulunan on beş devlet ilkokulu ziyaret edilmiştir. Saha çalışmasının ilk aşaması, öğretmenlerle, eğitim etkinlikleri ve öğrenme ortamları arasındaki ilişkileri ortaya çıkarmak için gerçekleştirilen anketi içerir. Elde edilen verilerin analizi doğrultusunda, öğretmenlerin bakış açılarıyla okul tasarımıyla ilgili en belirgin konular belirlenmiştir. Öğrenme alanlarının farklı eğitim faaliyetlerinin değişen ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyeti, çeşitli konulara özgü alanlara ihtiyaç duyulması, hem iç hem de dış mekanın çocukların fiziksel aktiviteleri ve oyun ihtiyaçlarını karşılayıcı biçimde zenginleştirilmesi söz konusu konulardan en belirgin olanlarıdır. İkinci aşama, sahadaki gözlemler yoluyla okullardaki fonksiyonel değişikliklerin belirlenmesini ve mevcut durumun tasarımcı bakış açısından değerlendirilmesi ve karşılaştırma yapılabilmesi için okul projelerinin gözden geçirilmesini içerir. İkinci kısımdan elde edilen bulgular, okullardaki değişikliklerin, öğretmenlerin eğitim faaliyetlerini desteklemek için vurguladığı mekânsal çeşitlilik ihtiyacına karşıt bir şekilde gerçekleştirildiğini göstermiştir. Ayrıca, işlevsel değişikliklerin, çok sayıda öğrenciyi barındıracak standart derslik sayısının arttırılmasına yönelik kaygılar etrafında geliştiği gözlemlenmiştir. Dış mekanların öğrenme süreçlerine katkıları ve erişilebilir alanların miktarları bakımından verimli şekilde kullanılmadığı görülmüştür. Okullardaki kalabalık durumu karşılamak için alternatif mekânsal çözümlerin araştırılması gereksinimi çalışmanın her iki bölümünün sonucunda da ortaya konan ortak bir endişe olduğu görülmüştür.Konuyla ilgili teorik çalışma ve saha çalışması sonucunda ortaya çıkan bulguların yorumlanması, Türkiye'deki devlet ilkokul yapılarında esnek tasarım özelliklerinin nasıl ele alınabileceği konusundaki fikirlerin oluşturulması için birlikte değerlendirilmiştir. Tezin sonuç ürünü olarak, ilköğretim okullarında iç mekanın organizasyonu ve dış mekan kullanımı açısından esneklik yaklaşımının uygulanması doğrultusunda bir dizi pratik tasarım stratejisi ortaya konulmuştur.