Tez Arşivi

Hakkımızda

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


İstanbul Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İnşaat Mühendisliği Anabilim Dalı / Ulaştırma Mühendisliği Bilim Dalı

Integrated corridor management operation strategies

Entegre koridor yönetiminin işletme stratejileri

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 498117 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Traffic congestions are considered as a significant problem in urban transportation, and the searchers still looking for feasible mitigation measures, whereby the solutions has been evolved with technology advancement and the better understanding of users behavior from the past experiences. This study looks at operational strategies within the term of Integrated Corridor Management (ICM) to enhance the corridor's capacity under a non-recurring incident conditions. The problems of the other management plans refluxes to many reasons such as the institutional barriers, traditional practices and dealing with each individual system in isolated from other transportation systems. So under this conditions, the management measures often lead to improving a one subsystem performance at the expense of another systems. Therefore a creative approach or solution has to be developed in order to mitigate the impacts of congestion issue. A more efficient approach has been suggested which have the potential to improve corridor-wide mobility, via coordinate the management of all the transportation subsystems in order to manage and operate them collaboratively. ICM approach may encompass different activities, such as integrated and collaborative policy among operators or stakeholders; develop an operations concept for corridor management; communications among the network operators and stakeholders; enhance the network junctions performance; distribution the real-time information(such the alternate paths or networks, travel time. etc); growth management; incident management; congestion management for recurring and nonrecurring congestions. This holistic approach is reported to as integrated corridor management(ICM).The Integrated Corridor Management has taken increasingly more attention recently. Since it seems to be the promising tool to reduced urban traffic congestion. One of the most common approaches in addressing an event or an incident is the strategy of diverting the traffic onto adjacent/parallel routes, this study focused on the impacts of re-optimizing the signalized network under the diverted flow. A macrosimulation tool and the signal timing optimization (Synchro 8 ) has been used in this thesis, this tool specializing in modeling and optimizing the signal timing, besides conducting the intersection capacity-based and HCM-based operations analysis.Using this tool different scenarios has been tested and a comparison has been made via the signal timing models of each case. The results showed that the assumption of a linear relationship between corridor performance and the ICM strategies is justified.

Summary:

Trafik tıkanıklıkları kentsel ulaşımda önemli bir sorun olarak görülmekte ve araştırmacılar halen mümkün olan hafifletme önlemleri aramakta ve çözümler teknoloji gelişimiyle ve geçmiş deneyimlerden gelen kullanıcı davranışlarını daha iyi anlamak yoluyla geliştirilmektedir. Bu çalışma, tekrarlı olmayan olay koşullarında koridor kapasitesini arttırmak için Entegre Koridor Yönetimi (ICM) döneminde operasyonel stratejilere incelemektedir. Diğer yönetilerin sorunu, kurumsal engeller ve geleneksel uygulamalar gibi birçok nedenden dolayı planlamakta ve diğer ulaşımlardan izole olarak her bir sistemle uğraşmaktadır. Dolayısıyla bu koşullarda, yönetim önlemleri genellikle bir alt sistem performansını ve diğer sistemi ekonomik olarak geliştirir. Bu nedenle, tıkanıklığın yarattığı etkiyi karşılamak için yaratıcı bir yaklaşım veya çözüm geliştirilmelidir. Entegre Koridor Yönetimi (ICM), Gelişmiş Trafik ilişkisini göz önüne almıştır. Yönetim Sistemleri (ATMS), ulaşım koridorları için ayrıntılı seyahat verimliliği, güvenilirliği ve emniyet için kapsamlı bir karmaşık çalışma konsepti sunmaktadır. Son zamanlarda ICM yaklaşımı, daha fazla dikkat çekmiş olup şehir trafiğini aşırı yoğunluk altında düzenlemenin umut verici bir aracı gibi görünmektedir. Sistematik izlenmesi, arterin sürekli olarak trafik koşullarının izlenebilmesi, aynı anda sinyalleşmiş kavşaklardan gelen trafik verilerinden sistemin olay bazlı yüksek çözünürlüklü toplanması yoluyla gerçek zamanlı olarak performans ölçümleri çıkarması veya üretmesine imkan vermektedir. ITS teknolojilerinin geliştirilmesi, destek verisinin bulunması ve çok yönlü kurumsal yapı, ICM'yi hem yararlı hem de mümkün kılmaktadır. Otoyol, arter ve transit optimizasyon stratejileri, çoğu kurum tarafından olay bazında yönetilmekle birlikte tüm dünyada yaygın şekilde kullanılmaktadır. ITS teknolojilerinin geliştirilmesi, destekleyici verilerin bulunabilirliği ve çok yönlü kurumsal yapısal üretimin yapılmasıyla ICM hem faydalı hem de uygulanabilirdir. Otoyol, arter ve transit optimizasyon stratejileri, çoğu kişi tarafından olay bazında yönetilmekle birlikte tüm dünyada yaygın şekilde kullanılmaktadır. ICM stratejilerini uygun bir şekilde uygulayarak, bu koridorları yönetmek için sorumlu kurumlar trafik tıkanıklığını hafifletebilir ve genel verimliliği artırabilirler. Ayrıca, ulaşım alternatifleri hakkında sürücülere bilgi verilmesi, yolculukların daha az sıkışık güzergahlara, moda veya gün aralıklarına yeniden dağıtımını teşvik edebilir, tıkanıklığın azaltılmasına katkıda bulunur ve sürücülere daha fazla hareketlilik ve artan güvenlik sağlar. Entegre Koridor Yönetimi'nin (ICM) amacı, ulaşım ağının ana koridorlarında kişilerin ve malların hareketliliğini önceden ve verimli bir şekilde nasıl gerçekleştirebileceklerini (ITS) akıllı ulaştırma sistemleri teknolojilerinin yenilikçi ve birçok stratejiyle gösterdiği ICM mevcut altyapıyı optimize etmeyi ve ilave transit kapasite (otobüs, demiryolu, hızlı otobüs taşımacılığı (BRT) vb.) ve diğer düşük kapasiteli koridorlardan yararlanmayı amaçlamaktadır. Pik saatlerde düşük trafik tıkanıklığı, çoğunlukla kentsel alanlar için yaygın olarak görülmektedir. Bu sebeple kentsel trafik tıkanıklığını azaltmak için en uygun trafik kontrol planlarının uygulanması mevcut altyapının operasyonel verimliliğini en üst düzeye çıkaracak ve özellikle inşaat yüksek maliyeti veya mevcut arazinin eksikliği nedeniyle ek bir yol yapımı imkânsız olduğunda faydalı durumlarda çözüm önerileri yapmaktadır. Tüm ulaşım alt sistemlerinin yönetimini koordine ederek yönetmek ve işletmek için koridor genelinde hareketliliği artırma potansiyeline sahip daha etkili bir yaklaşım önerilmiştir. ICM yaklaşımı, operatörler veya paydaşlar arasında entegre ve işbirliğine dayalı politika gibi farklı faaliyetleri kapsayabilir; koridor yönetimi için bir operasyon konsepti geliştirmek; şebeke işletimcileri ve paydaşlar arasındaki iletişim; ağ kavşak performansını arttırmak; gerçek zaman bilgisini dağıtma (alternatif yollar veya şebekeler, seyahat zamanı vb.); büyüme yönetimi; olay yönetimi, yinelenen ve tekrarlanmayan tıkanıklıklar için tıkanıklık yönetimidir. Bu bütünsel yaklaşım, entegre koridor yönetimi (ICM) olarak raporlanmaktadır. Entegre Koridor Yönetimi yakın zamanda giderek daha fazla ilgi görmüş olup kentsel trafik sıkışıklığının azaltılması için umut vaat eden bir sistem gibi görünmektedir. Bir olayı veya bir olayı ele alan en yaygın yaklaşımlardan biri, trafiği bitişik / paralel güzergahlara yönlendirme stratejisidir ve bu çalışma, yönlendirilen akışın altında sinyalize edilmiş ağın yeniden optimize edilmesinin etkileri üzerine odaklanmıştır. Kavşak kapasitesine dayalı ve HCM tabanlı operasyonlar analizinin yanı sıra sinyal zamanlamasını modelleme ve optimize etme konusunda uzmanlaşmış bu araç, bir makro simülasyon aracı ve sinyal zamanlama optimizasyonu da, bu çalışmada (Synchro 8) kullanılmıştır. Bu araçları kullanarak farklı senaryolar test edilmiştir. Her durumun için sinyal zamanlama modelleri yoluyla bir karşılaştırma yapılmıştır. Sonuçlar, koridor performansıyla ICM stratejileri arasında doğrusal bir ilişki olduğu varsayımı güçlendirmiştir. Bu çalışma, yönlendirici trafik akışları altında sinyalize edilmiş ağın yeniden optimize edilmesinin dolaylı etkilerini araştırmaya odaklanmıştır. Veriler, en yoğun dönemlerde toplanmış ve sabah pik dönemi olarak iki periyota (sabah 07: 00-10: 00) ve akşam pik dönemi olarak (16: 00- 19:00) ayrılmıştır. Çalışma ağındaki trafik koşullarını taklit etmek için bu 6 saat içinde en yoğun saati belirlemiştir. Elde edilen verileri ve SYNCRO 8 modelleme yazılımını kullanarak, bu araç sinyal zamanlamasını modelleme ve optimize etme konusunda uzmanlaştı. ICM stratejisini analiz etmek ve değerlendirmek için beş operasyonel senaryo bu çalışmada test edilmiştir. Her senaryoda, koridor ağı gecikmesi, SYNCRO yüzdelik yöntemi kullanılarak hesaplanırken, kavşak gecikmesi iki yöntemle, SYNCRO yüzdelik yöntemi ve HCM'nin Bölüm 9'da belirtilen HCM yöntemi ile elde edilmiştir. Kavşaklarda gecikme ile ilgili olarak, iki hesaplama yönteminin sonuçlarını gözlemlemek ve analiz etmek, arakesit gecikmenin, tekrarlayan tıkanıklık veya olayla ICM operasyon stratejilerini uygulayan deneysel senaryolarda ICM stratejilerini uyguladıktan sonra daha az olacağına işaret etmektedir. Bir olay durumunda herhangi bir şey yapmamak senaryosu ile karşılaştırıldığında, ilk ICM senaryosundaki toplam gecikme, yönlendirilen akışın %10 altında sinyal zaman planını yeniden optimize ettikten sonra %25 oranında azaltıldı. Sinyalleri yönlendirilen hacimlerin %20 altına düşürdükten sonra belirlenen toplam gecikme %40 oranında azaldı. Son olarak, %46, sinyal zamanlamasının, saptırılmış akımın %30'u altında ayarlanmasından sonra elde edilen toplam gecikmenin azalan yüzdesi idi. Bu, ICM operasyon stratejilerini sırasıyla (%21, %34, %40) kullanan senaryolarda düşüş gösteren toplam seyahat süresine de yansımıştır. Sonuçlar, ilk senaryoda %6, ikinci senaryoda %7 ve son senaryoda %16 azaldığını gösteren ICM işletme stratejilerinden etkilenen başka bir verimlilik parametresidir (MOEs). Önceki önlemlere ek olarak, ICM işletme stratejileri, modern büyük şehir trafik ağlarında kritik sorunlar olarak görülen hem ekonomik konularda hem de çevresel konular üzerinde önemli bir etkiye sahip, daha az yakıt tüketimine neden olabilmektedir. Bundan dolayı çıktılar, ICM işletme stratejilerinin uygulanması sırasında yakıt emisyonunun azalacağını açıkça göstermiştir. Önceki bölümlerde elde edilen sonuçlar, koridor ortalama hızı ve hizmet seviyesi (LOS) kesişimi önemli ölçüde değişmese de, koridor ortalama seyahat süresi, ortalama gecikme, yakıt emisyonu ve tüketim gibi bazı performans endeksleri veya ölçümleri hipotezi desteklemektedir. Gelişmiş yolcu bilgi sistemlerini ve bir etkinlik etrafında alternatif güzergahları seçme kabiliyetini dağıtarak, yönlendirici akımlar altında koridordaki sinyalize kavşakları yeniden en iyi duruma getirmektedir. Bu çalışmanın bulguları, ICM işletme stratejilerinin koridor performansını ve ICM stratejileri arasında doğrusal bir ilişki varsayımı haklı olduğuna işaret eden koridorun etkinliğini (MOEs) belirgin bir şekilde etkiler. Araştırma çalışmalarına ek olarak, trafiği komşu / paralel güzergahlarda yönlendirme stratejileri gibi bir olayın ele alınmasında en yaygın yaklaşımlarda dahi ICM'nin yaklaşımı altında daha etkili olacağını gösterdi. Aslında, entegre koridor yönetimi, ağ sahipleri tarafından kabul edilen, kendi sistemleri arasında uygun bağlantılar bulunan bir dizi işletimsel yöntem olarak kullanılabilmektedir.