Tez Arşivi

Hakkımızda

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


Bahçeşehir Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Klinik Psikoloji Anabilim Dalı / Psikoloji Bilim Dalı

The effect of psycho-education about maternal attitudes on childhood obsessive compulsive disorder symptoms

Anne tutumlarına yönelik psikoeğitim çalışmasının çocukluk çağı obsesif kompulsif bozukluk semptomlarına etkisi

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 473426 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

In recent years, studies begin to focus on the role of family in the development, maintenance and treatment of childhood obsessive-compulsive disorder (OCD). Although, the effect of parental attitudes on childhood OCD was revealed, in treatment procedures, it is still unclear which family related factors led to change in child symptomatology. Furthermore, there is also a gap in Turkish literature about effect of parental attitudes on childhood OCD. Therefore, the primary goal of the present study is to investigate relationship between maternal attitudes and subclinical childhood OCD in a Turkish sample. For this aim, sample consisted of ninety-seven, eight to ten-year-old children and their mothers. To examine relationship between maternal attitudes and subclinical childhood OCD, Parental Attitudes Research Instrument, Leyton Obsessional Inventory Child Version, State-Trait Anxiety Inventory for Children and Children's Depression Inventory were used as assessment tools. Moreover present study also investigates the effectiveness of 8-sessions psycho-education program about maternal attitudes. So, after initial assessments and regarding to exclusionary criteria, fifteen mothers randomly assigned either to group psycho-education condition (n=8) or waiting-list control condition (n=7). It was hypothesized that, 8-session psycho-education program would decrease negative attitudes of mothers and children's subclinical OCD symptoms. Finally it was also hypothesized that compared to children-mother pairs in waiting-list control group (n=7), children-mother pairs in psycho-education group (n=8) would experience a significant decrease in both negative attitudes and subclinical OCD symptoms. First findings showed that, marital conflict has a significant relationship with subclinical OCD symptoms. At the same time, marital conflict and authoritarian attitude also have significant relationship with state anxiety symptoms in children. Results also indicated that the psycho-education program was effective in reducing negative maternal attitudes and children's subclinical OCD symptoms.

Summary:

Son yıllarda yapılan araştırmalar çocukluk çağı obsesif kompulsif bozukluğu' nu (OKB) devam ettirici ve bozukluğun tedavisinde etkili olabilecek ailesel faktörler üzerine odaklanmaya başlamıştır. Ebeveyn tutumlarının çocuklarda görülen OKB üzerine etkisi ortaya çıkarılmasına rağmen, tedavi protokollerinde hangi ailesel faktörlerde yaşanan değişimin çocukların semptomlarını azalttığı direkt olarak gözlenememektedir. Ayrıca Türk literatüründe, ebeveyn tutumları ve çocukluk çağı OKB'si arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmalar yeterli sayıda değildir. Tüm bunlar göz önüne alındığında, bu çalışma öncelikli olarak Türk popülasyonunda anne tutumları ve çocukluk çağı eşik altı OKB belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Bu amaçla örneklem, çocukluk çağı OKB'nin başlangıç yaşı olarak kabul edilen 8-10 yaş grubu çocuklar ve onların anneleri olmak üzere doksan yedi çocuk-anne çiftinden oluşmuştur. Anne tutumları ve çocuklarda eşik altı OKB belirtileri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Leyton Obsesyon Envanteri – Çocuk Formu, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanter –Çocuk Formu ve Çocuklar için Depresyon Ölçeği ölçüm araçları olarak kullanılmıştır. Bunun ötesinde araştırma eş zamanlı olarak, çocuklarda görülen eşik altı OKB belirtileri ile ilişkili olduğu düşünülen ebeveyn tutumlarına müdahale etmek amacıyla oluşturulan sekiz seanslık psiko-eğitim çalışmasının etkililiğini incelemeyi amaçlamıştır. Ölçümler ve dışlama kriterleri göz önüne alınarak on beş anne seçkisiz atama yöntemi ile psiko-eğitim (n=8) ve bekleme listesi-kontrol gruplarına (n=7) atanmıştır. Yapılan psiko-eğitim çalışmasının annelerin olumsuz tutumlarında ve çocukların semptomlarının şiddetinde anlamlı azalmalar sağlayacağı düşünülmüştür. Son olarak, sekiz haftalık psiko-eğitim çalışması sonrasında, psiko-eğitim grubundaki anneler ve çocuklarla, bekleme listesi kontrol grubundaki anne ve çocuklar karşılaştırıldığında, psiko-eğitim grubundaki annelerin olumsuz tutumlarında ve çocuklarının eşik altı OKB semptomlarında anlamlı şekilde azalma olacağı varsayılmıştır. İlk bulgular, ebeveyn tutumu boyutlarından ''evlilik çatışması''nın çocuklarda görülen eşik altı OKB semptomlarıyla ilişkili olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda, evlilik çatışması ve otoriter tutumun da çocuklarda görülen sürekli kaygı belirtileriyle anlamlı derecede ilişkili olduğu görülmüştür. Psiko-eğitim sonrası bulgular ise, annelere uygulanan sekiz haftalık psiko-eğitim programının hem annelerin olumsuz tutumlarını hem de çocuklarda görülen eşik altı OKB semptomlarını azaltıcı etki gösterdiğini ortaya koymuştur.