Tez Arşivi

Hakkımızda

Tez aramanızı kolaylaştıracak arama motoru. Yazar, danışman, başlık ve özete göre tezleri arayabilirsiniz.


Orta Doğu Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Petrol ve Doğal Gaz Mühendisliği Anabilim Dalı

Wellbore temperature assessment for generic deepwater well in Blacksea and mitigation of hydrate dissociation risk

Jenerik bir Karadeniz derin deniz sondajında kuyu sıcaklık değerlendirmesi ve hidrat bozuşma riskinin azaltılması

Teze Git (tez.yok.gov.tr)

Bu tezin tam metni bu sitede bulunmamaktadır. Teze erişmek için tıklayın. Eğer tez bulunamazsa, YÖK Tez Merkezi tarama bölümünde 305608 tez numarasıyla arayabilirsiniz.

Özet:

Drilling operation expanded through deep water environments starting from mid-1980. As water depth increased, hydrate bearing formation in the shallow ocean floor is observed and that started to cause problems during drilling and production operations. Problems due to hydrate dissociation and forming during operations are also reported by the companies working in those environments many times.Although there are several factors affect the dissociation of shallow hydrate bearing sediments, heat flux from deeper sections of the well through shallower section during the operation is the major one. In order to mitigate that risk in this study, Black Sea is taken as a reference drilling environment. Hydrate phase boundary of the region is calculated via using actual temperature and pressure data gathered during drilling operations. Generic wellbore is defined and common drilling operation sequence is simulated in this defined wellbore.Heat transfer from section target depths to the shallow wellbore section is observed during simulations. Reducing effect of low inlet temperatures and a low circulation rate on wellbore temperatures are determined. In addition positive effect of riser boosting on depressing wellbore temperature in the well head is determined. Black Sea deep water hydrate stability zone is determined between 2210-2275m. Target depth limitation for generic well designed in drilling operations is determined as 4600m.

Summary:

Sondaj operasyonları 1980li yılların ortasından itibaren derin denizlere doğu genişlemiştir. Artan su derinliği ile sığ okyanus tabanında gözlenen hidrat içeren formasyonlar sondaj ve üretim operasyonlarında sorunlara yol açmaya başlamıştır. Hidrat ayrışması ve hidrat oluşması kaynaklı problemler bahsi geçen derin deniz bölgelerinde birçok kez rapor edilmiştir.Her ne kadar hidrat içeren formasyonlarda ayrışma sebepleri çeşitli olsa da, sondaj operasyonu esnasında kuyunun derin kısmalardan sığ bölgelere doğru oluşan ısı akışı en önemli sebeplerden biridir. Bahsi geçen riskin azaltılması adına, bu çalışmada Karadeniz referans operasyon sahası olarak seçilmiştir. Bölgede yapılan sondaj çalışmalarından elde edilen basınç ve sıcaklık verileri referans alınarak bölgenin hidrat faz sınırları belirlenmiştir. Tanımlanan jenerik bir kuyu dizaynı üzerinde standart operasyon parametreleri ile sondaj simülasyonları yürütülmüştür.Yapılan simülasyonlar esnasında hedef derinliklerden sığ kuyu cidarında sıcaklık artışı gözlenmiştir. Düşük sirkülasyon debileri ve çamur giriş sıcaklıklarının kuyu sıcaklığına olan azaltıcı etkisi elde edilmiştir. Bunlara ek olarak, kuyu başında yapılan ?riser boost? işleminin kuyu sıcaklık dağılımının azaltılmasına olan pozitif etkisi tespit edilmiştir. Karadeniz hidrat stabilite aralığı 2210-2275m olarak tespit edilmiştir. Sondaj operasyonlarında bu çalışmada tanımlanan jenerik kuyu dizaynı için hedef derinlik limitleri ise 4600m olarak belirlenmiştir.